In gedachten achtervolg ik beelden met een vlindernet, altijd voorzichtig om te behouden wat ik heb opgevangen – ik wil het niet vasthouden – ik verbind me nooit meteen aan iets. Ik bewaar het in een glas en wacht tot de tijd rijp is, dan bevrijd ik het, meestal met een ander beeld dat eveneens opgesloten was. Zodra die bevrijde beelden samenkomen, hebben ze een eigen wil. Dan volgt nog een vrije vlucht en ze beginnen hun eigen verhaal te vertellen. Mijn werk heeft altijd aangevoeld als visueel verhalen vertellen, verhalen die ik niet in woorden kan vertellen, verhalen die elk mens op een andere manier aanspreken. Humor, satire, grillige voorgevoelens, maatschappelijk commentaar en spiritualiteit zijn allemaal thema’s die in het spel komen.