Mentaal jaag ik beelden na met een vlindernetje, altijd voorzichtig om vast te houden wat ik heb gevangen – ik wil ze niet vastpinnen – ik leg me nooit meteen ergens op vast. Ik bewaar ze in een pot en wacht tot het moment rijp is, dan laat ik ze los, meestal samen met een ander beeld dat eveneens opgesloten zat. Zodra deze bevrijde beelden samenkomen, hebben ze een eigen wil. Dan volgt er nog een vrije vlucht en beginnen ze hun eigen verhaal te vertellen. Mijn werk heeft altijd gevoeld als visueel verhalen vertellen – verhalen die ik niet in woorden kan vatten, verhalen die ieder mens op een andere manier raken. Humor, satire, grillige voorgevoelens, maatschappelijk commentaar en spiritualiteit zijn allemaal thema's die daarin een rol spelen.